سومین جلسه از سلسله نشستهای گالری محسن با موضوع بررسی نمایشگاه اکلیلالملوک برگزار شد. این نشست دوشنبه 10 اسفند با حضور حمید سوری، باوند بهپور و بهرنگ صمدزادگان، هنرمندان نقاش و پویا عباسیان و فرشید منفرد، هنرمندان نمایشگاه اکلیلالملوک برگزار شد.
در ابتدای این جلسه، بهرنگ
صمدزادگان، کارشناس نقاشی درباره نمایشگاه اکلیلالملوک به ارائه
توضیحاتی پرداخت: «من در این کارها به طور مشخص رویکرد هنرمندان را به سمت
ایجاد یک ساختار التقاطی میبینم و در تک تک کارها، خصوصاً کارهای داخل
سالن، گویا میل به ایجاد یک پدیده تصویری چند وجهی وجود داشته است.»
او
افزود: «نمیدانم تا چه حد میتوان این آثار را در ژانر کیچ
Kitch دستهبندی کرد ولی به هر حال این التقاط بین تصویر سنتی ایران و
تصویر مدرنتر یا غربی در همهی کارها به چشم میخورد. به شخصه این آثار
را در زمره کیچ دستهبندی نمیکنم هرچند از یک نگاه میتوان رویکردهای
کیچ را در آن یافت، ولی محصول نهایی، کیچ نیست. البته ممکن است که تعریف
من از کیچ تعریف محدود یا حتی غلطی باشد.»
در ادامه این نشست
حمید سوری، استاد دانشگاه هنر نیز نظر خود را اینگونه بیان کرد: «من کمتر
در این آثار رویکردی به سمت هنر ناب و متعالی میبینم و با واژهی التقاطی
موافقم. وجه التقاطی در این آثار بسیار واضح هست. در ضمن میتوان بدان
واژه کیچ را اطلاق کرد، چراکه به نوعی زیباشناسی فاخر سنتی متعالی گذشته
را با چیزهایی تلفیق کرده که آن تلفیق این آثار را به سمت کیچ شدن سوق
داده است.»
او ادامه داد: «جهت این تلفیق به سمت کیچ است.
رنگهای موجود در آثار از جنس تصاویر عامیانه است. موتیفهای موجود در آن
که برگرفته از فضای متعالی هستند هنگامی که با زیباشناسی رنگها و نیز
زیباشناسی موجود در جامعه تلفیق میشود ترکیب ویژهای به دست میدهد.»
باوند
بهپور، هنرمند معاصر هم به شکافی میان شیوه بازنمایی آثار و آنچه این
آثار به نقد آن میپردازند اشاره کرد و گفت: «این آثار در رویکردی که برای
پرداختن به موضوع خود در پیش گرفتند میتوانستند با کیچ همدردی کنند یا
از موضعی بیرونی به نقد آن بپردازند و یا خود مینیاتورهای مبتذلی را که
دستمایه کار خود قرار دادهاند از درون مسئلهدار سازند و فروبپاشند.
موضع اول به گواهی خود آثار و گفته هنرمندان منتفی است و جنبه تند و تیز
و لبه انتقادی آثار بسیار آشکار است.»
او افزود: «موضع دوم،
نوعی جاپای تئوریک و موضعی نظر بیرونی را میطلبد که همچنان که آقای
صمدزادگان اشاره کردند به هنر ناب و مدرنیستی نزدیک خواهد شد و توسط
شیوه ارائه آثار نیز تأیید میشود، اما در خود آثار به چشم نمیخورد.
موضع سوم میتواند بسیار ظریفتر اتفاق بیفتد و نیاز به اینهمه تندی لحن
آثار نداشت، تندی و خشونتی که اتفاقاً در این مورد خاص از قوت جنبهی
انتقادی کاسته است: نوعی شیفتگی به دیزاین بر جنبهی مفهومی کار سبقت
گرفته و باعث شده آثار به لحاظ تجسمی پررنگتر شوند، اما جنبه هنر معاصری
نمایشگاه به نهایت قدرتی که میتوانست دست نیابد.»
این جلسه با پرسشهای حاضران ادامه یافت.
سلسله
نشستهای تخصصی گالری محسن هر هفته دوشنبهها با حضور منتقدان و هنرمندان
برگزار میشود و نشست آینده به بررسی «طراحی در ایران» اختصاص دارد.