۱۳۹۰ چهارشنبه ۱۹ بهمن
rss

نویسنده : شاکه ساروخانیان
رنـگهای پرطـنین سرزمین پدری | مـروری بر آثار مـیناس آودیـسیان


میناس آودیسیان در 20-م جولای سال 1928 در دهکده ی کوچک جاجور(لنینگراد)در ارمنستان بدنیا آمد.دهکده ی جاجور با داشتن آکادمی هنری معروف(رپین) وبا گذشته ی فرهنگی درخشان خود نقش بسیار مهمی در بثمر رساندن استعداد هنری او داشت.




[استفاده از مطالب با ذکر منبع «نمادینه + لینک»  و «نام نویسنده» بلامانع است]
نویسنده : شاکه ساروخانیان




آودیسیان همواره از اساتید خود  "جوهانسن"،"زاتسف" و "خودیاکف" با قدردانی سخن گفته است این اساتید هیچ گاه  او را از ابراز خلاقیت هنری وحس طبیعی بیانگرایی در کارهایش بازنداشتند.بعد از اتمام دوران آکادمی هنری شهر جاجور  او به شهرهای مختلف ارمنستان سفر کرد و به مطالعه ی آثار تاریخی و نقاشیهای  مینیاتور پرداخت.

آودیسیان  خود را بعنوان یک نقاش منحصر به فرد   در نمایشگاهی با عنوان "نمایشگاه پنج تن"که با شرکت پنج تن از نقاشان  نوگرا  در سال  1962 در  شهر ایروان بر گزار گردید متجلی ساخت.در این نمایشگاه بسیاری از هنرمندان و کارشناسان هنری کار او را ستودند و از جمله نقاش فرانسوی "جین لورکات" او را همتراز  با بهترین نقاشان فرانسوی دانست.


 آودیسیان از سویی به شیوه ی نقاشی سنتی وفادار بود و از سویی دیگراو را نمی توان  مقلد محض سبکهای سنتی  دانست او در رنگهای طنین انداز و روشن،آرایش ریتمیک خطوط ،کیفیت ایستای نمایشی ،نبودن پرسپکتیو و هماهنگی در تنشهای تصویری کارهای مینیاتور ارامنه متوجه شیوه ی بیانگرایی آزادی شد که الهام بخش اودر بثمررساندن  شیوه ی نقاشیش گردید.اونقاشیهایش را همانند دیگر نقاشان دارای نبوغ بر اساس ادراکات و برداشتهای خود از طبیعت و زندگی  کشیده است.


آودیسیان از نقاشانی بود که به  رنگ اهمیتی خاص می داد . زمینه های آثارش  دارای رنگهای تند و زنده هستند.اومی گفت"به موزه  ی ماتناداران ( در ایروان) بروید و درآنجا کتب خطی خواهید یافت  با روشنی  درخشان و   نوشته های خطی  که با تمام شکوه و جلالشان با  رنگهای پر طنین زرد ، آبی ،سبز .... در زمینه ی خود معنا می یابند".رنگ نقش بسیار مهمی   در کارهای آودیسیان دارد بسیاری  از کارهای او از لحاظ بکارگیری رنگهای زنده و قوی قابل قیاس باهیچکدام از کارهای نقاشان ارمنی نبوده اند.


تعدادی  از کارهای آودیسیان به  گذشته ی پیشینیان خود مربوط است.

والدین او بصورتی بسیار معجزه آسا از فاجعه ی  کشتار ارامنه در سال 1915 جان سالم بدر برده بودند.تنها کمی دورتر از جاجورهزاران نفر قربانی قتل عام در یک تنگه ی عمیق شده بودند.آنانی که شاهدی بر  این فاجعه بودند و جان سالم بدر بردند در زمستانها دور سکوی اجاق خانه ی او می نشستند واز آنچه بر آنها اتفاق افتاده بود سخن می گفتند شاید تحت تاثیر همین صحبتها بود که حس ادراک شدنی غمناکی بر کارهایش سایه  افکنده است.


کوته سخنی،خویشتنداری و تفکر گرایی از مشخصات بارز این هنرمند بود. کیفیت دراماتیک کارهای او ادای احترام خاموشی است برای یادبود مردگان.

از مهمترین کارهای این دوران(1965-1967) اثر"جاده-تجدید خاطره ی والدین من"و"جاده ی در زور"بود که متاسفانه در اثر آتشسوزی گالریش در ایروا ن در اول ژانویه 1972 بهمراه تعداد کثیری از  کارهای با ارزش اوکه برای نمایشگاه انفرادیش تهیه کرده بود  از بین رفت.


 تنها عکسهای تعدادی از این کارها امروزه  باقی مانده است.

 آتش سوزی گالریش چنان او را متاثر کرد که تا مدتی باعث توقف فعالیتیهای هنرییش گردید ولی او بعد از مدتی کوتاهی خود را بار  دیگر غرق در آفرینش آثار نقاشی کرد و تابلوهای  باارزش بیشماری را کشید که از جمله این آثار می توان  به "مدیتیشن"(1972) و "پختن لواش"(1972) اشاره کرد.

 میناس آودیسیا ن در طول حیات هنری  کوتاه مدت خود در بین سالهای 1965-1975تعداد 500 تابلوی کوچک و بزرگ و تقریبا به همان تعداد طراحی های با ارزش خلق کرد  او 20 نقاشی فرسک بزرگ  و تعدادی کارهای طراحی برای صحنه های نمایش نیز  تهیه کرده است.


در سال 1967  دولت ارمنستان به او عنوان "نقاش نامدار  ملی"را اعطا کرد.

 میناس " ماردیرس  ساریان(1880-1972) " را پدر  روحانی خود می دانست. او وارث بحق کارهای ساریان و آثارش  سمبل نقاشی مدرنی بود که بر پایه ی  ریشه های سنتی و ملی خود قد بر می افراشت. در حالی  که رنگ  در کارهای ساریان  تابع نور خورشید بود در کارهای میناس تهییجی،احساساتی ودارای حاشیه های غم انگیز است و بطورکلی کارهای او حس اضطراب و تشویش  انسان همعصر خود را به تصویر کشیده و به کارهایش فطرتی دراماتیک و شاعرانه  بخشیده است.


رنگهای تند میناس متاثر از سطوح صخره ها وسنگهای روستای خود  است  که در اثر تابش آفتاب بنرمی سوخته اند، صخره هایی که بنظر می رسد جاودانگی اسرار آمیزی را بنمایش می گذارند.


هرکدام از کارهای میناس  حکایتی  است  دوست داشتنی ازآرزوها وامیدهای مردم سرزمین بومی خود با رنگهایی تند که با هماهنگی خود  زنده بودن و زندگی را می نمایانند.

میناس آودیسیان در سال 1975 در اثر صانحه ی تصادف با اتومبیل در گذشت.

در سال 1985 در روستای جاجور" موزه ی  میناس" افتتاح گردید.این موزه که در زلزله ی سال 1988 ویران شد، در سال  2005 با نمونه های کپی شده ی آثار او بار دیگر بازگشایی  شد  و در سال 2008 تعداد 30 تابلوی معروف او در موزه به نمایش در آمد.دیگر آثار باقی مانده ی میناس در گالری های مختلفی از جمله "موزه ی هنرهای معاصر ارمنستان"،"موزه ی هنرهای کشورهای شرقی مسکو" و در کلکسیونهای خصوصی کشورهای ارمنستان ، لبنان،سوریه،فرانسه و آمریکا نگهداری می شود.

 در آوریل  سال 2009 بمناسبت 80-مین سالگرد تولد میناس در  نگارستان ملی ارمنستان نمایشگاهی یادبودی  از کارهای وی ترتیب داده شد .در این نمایشگاه 80 کارکه  شامل بهترین کارهای وی بودند بنمایش گذاشته شده بود.

www.armeniapedia.org/index.php?title=Minas_Avetisian

www.en.wikipedia.org/wiki/Minas_Avetisyan

www.armsite.com/painters/avetisian/

 


منتشر شده توسط نـمادینه در تاریخ ۱۳۸۹ يکشنبه ۲۰ تير

نسخه چاپی نسخه چاپی       ارسال به دوست ارسال به دوست

کدخبر:867منبع: نـمادینهتاریخ انتشار:۱۳۸۹ بيست تيرلینک خبر: http://www.namadineh.com/Pages/News-867.htmlتعداد نمایش: 8407کلیدها , مروری , بر , آثار , میناس , آودیسیان

نظرات



سپیده حسینی

خبر بسیار جالبی بود،باز هم از این خبرهاارسال کنید.ممنون

نظر شما
نام:  
پست الکترونیکی:  
نظر شما: