كامران عدل: نمایشگاهی برای تاریخ هفدهم دی در گالری شیرین خواهم داشت؛ البته درباره‌ی موضوع این نمایشگاه هنوز تصمیم نگرفته‌ام. دو موضوع مورد علاقه‌ام است كه در نظر دارم برای این نمایشگاه یكی از آن‌دو را انتخاب كنم.

وی توضیح داد: تاكنون عكس‌های بسیاری با موضوع چهار عنصر سرنوشت، آب، باد، خاك و آتش گرفته‌ام. چندی پیش نیز نمایشگاهی با عنوان «قر وغمزه خاك» برگزار كردم كه عكس‌های مربوط به عنصر خاك در آن كار شده بود. یكی از انتخاب‌هایم برای نمایشگاه دی ماه نیز، عكس‌هایی با موضوع عنصر آب است.

عدل افزود: انتخاب دیگرم نیز عكس‌هایی هستند كه در سال 1354 از كوچه‌های یزد گرفته‌ام. در این عكس‌ها مردان و زنانی در حال راه رفتن هستند و دالان‌هایی را می‌بینید كه انسان‌‌ها در آن‌ها راه می‌روند؛ بدون این‌كه هدف مشخصی داشته باشند. در نتیجه این عكس‌ها مثل تابلوهای سوررئالیست‌ها شده‌اند و انگار پرسوناژهای این عكس‌ها، بیكار و سرگردان هستند. این عكس‌ها اسلاید هستند كه برای چاپ، با استفاده از تكنولوژی مدرن تبدیل به دیجیتال می‌شوند.

وی گفت: اگر عكس‌های «آب» را در گالری شیرین بگذارم، حتما رنگی خواهند بود؛ ولی برای عكس‌های یزد، در انتخاب بین عكس‌ سیاه و سفید یا رنگی، مرددم.

وی سپس به نقد كارهایش توسط روزنامه‌نگاران اشاره كرد و گفت: نقد یك اثر، باعث ایجاد دیالوگ می‌شود و دیالوگ به نفع جامعه و باعث پیشرفت آن است. از این‌رو من خوشحال می‌شوم كسی كارم را نقد كند؛ ولو این نقد، مذموم باشد. زیرا كم‌ترین تاثیر آن، ایجاد دیالوگ است.

این عكاس در ارتباط با نمایشگاه دیگرش كه در گالری زندی در دوبی برگزار خواهد شد، توضیح داد: زمان و موضوع این نمایشگاه هنوز مشخص نشده است؛ زیرا آخر امسال برای عكاسی یك كتاب، به ویتنام می‌روم. ممكن است این سفر با نمایشگاه دوبی تداخل داشته باشد و ناچار شوم آن‌را به تعویق بیندازم. درباره‌ی موضوع این نمایشگاه نیز هنوز مدیر گالری از 10 موضوع پیشنهادی من انتخابی صورت نداده‌اند.

عدل علت سفرش به ویتنام را عكاسی از معماری استعماری فرانسه عنوان كرد و توضیح داد: پیش از این برای كتابی در فرانسه با موضوع معماری مدرن در مارتینیك عكاسی كردم كه خیلی خوب فروش كرد و در عرض دو ماه به چاپ مجدد رسید. با این‌كه پیش از من، فرانسوی‌ها سه‌بار برای این كتاب عكاسی كرده بودند؛ ولی ناشر از عكس‌ها رضایت نداشت و چون فرانسویان در حیطه فرهنگی و هنری، شناخت خوبی از من داشتند، عكاسی این كتاب را بر عهده من گذاشتند.

وی افزود: سفر من به ویتنام نیز برای عكاسی از معماری استعماری فرانسه است و با این‌كه خودم برای آن سرمایه‌گذاری می‌كنم؛ اطمینان دارم كه ناشر فرانسوی طرف قرارداد من در كتاب قبلی، آن‌ها را خریداری خواهد كرد.

مارتینیك، به فرانسوی Martinique، جزیره‌ای در دریای کارائیب در آمریکای مرکزی است كه توسط فرانسه تسخیر شد، و به صورت بخشی از قلمرو پادشاهی فرانسه و یکی از مستملکات ماوراء بحار فرانسه در منطقه‌ی کارائیب شناخته شد.

كامران عدل در سال 1320 در تهران متولد شد. در ایران و فرانسه تحصیل كرد و از هنرستان عكاسی پاریس فارغ التحصیل شد. وی فعالیت حرفه ای خود را با كار در یك لابراتوار چاپ عكس‌های بزرگ آغاز كرد. پس از آن مدتی در كارگاه عكاسی «ژاك روشون»، یكی از معتبرترین موسسات عكاسی مد در پاریس، به كار پرداخت.

عدل در سال 1347، به دعوت سازمان تلویزیون ملی، به ایران آمد و شش سال با این سازمان همكاری كرد. هم‌زمان در مدرسه عالی تلویزیون، كه در همان دوران پایه‌گذاری شده بود، به تدریس عكاسی پرداخت. در سال 1353 از كار تلویزیون كناره گرفت و عكاسی را به صورت مستقل ادامه داد. در این دوره، عمده كارهای وی را عكاسی از اشیای موزه‌ها و عكس‌برداری برای كتاب‌های مختلف تشكیل می‌داد.

كامران عدل در سال 1359 به عنوان عكاس هیئت‌داوران جایزه بین المللی معماری آقاخان ( A.K.A.A ) در ژنو برگزیده شد. وی یكی از حرفه‌ای‌ترین عكاسان معماری است.