در سال 2002 به ترینیداد بازگشت و استودیویی در مرکز هنری کاریبیان "Caribian Art Centre"نزدیک پرت آو اسپین(port of Spain) دایر کرد که همزمان در آکادمی هنرهای زیبای دزلدرف (آلمان) بعنوان استاد شروع به کار نمود.

دیگ غالبا نقاش مناظر است،تعدادی از نقاشیهایش زمزمه های صحنه های برفی دوران کودکیش در کشور      کاناداست. نقاشیهایش بصورت گسترده لایه بندیهای ذهنی وقانونمندی دارند که ما را به نقاشیهای ادوارد مونش،کلود مونه،فردریچ و کلیمت در تاریخ هنر پیوند می دهد.او نقاشیهایش را از روی عکسهایی که می یابد یا یا از عکاسیهایی خود میکشد ولی نه به سبک فتورئالیسم،عکسها برای او بیشتر جنبه ی مرجعیت دارد که در آن خاطرات و ذهنیاتش را مینمایاند.او خود میگوید در نقاشیهایش قصد انعکاس  صحنه های عکس را   ندارد وعکسها فقط برایش نوعی واسطه هستند.دیگ بسیار مشهور است برای سری کارهایش از آپارتمانهای مسکونی مدرن لوکوبوزیه(معمار مدرن فرانسوی) که در شمال شرقی فرانسه واقع است .این ساختمانها بدلیل احاطه شدن در جنگل قسمتهایی از آن از دور پوشیده مینماید و نوعی همسانی با طبیعت را القا میکند  و همین یکپارچگی ساختمانها با محیط طبیعی، شباهت رنگها و بافتها  موضوع کار دیگ است.او از رنگهای عجیب وزاویه های دید غیر معمول در این کارهایش استفاده کرده که به کارش نوعی جنبه ی واقعگرایی اسرار امیزبخشیده است.در نقاشیهای مناظرش ،دریاچه ها وقایقها با اتاقکهای چوبی، اسکیبازها با جای پا هایشان بر روی کوهها موضوعات رایجی هستند.

در سال 2003 دیگ با همکاری یکی از هنرمندان ترینیداد کلوب فیلم هفتگی در استودیو خود در مرکز هنری کاریبیان دایر کرد که بطور معمول هر جهاشنبه شب فیلمی را بنمایش می گذارد ففضای ساده و معمولی این کلوب هنرمندان متعدد از جمله نویسندگان،هنرپیشگان و نقاشان را فرا می خواند او نه تنها اکران فیلمها را خود بعهده می گیرد بلکه هر هفته پوستری برای نمایش فیلم تهیه میکند که نمایشگاهی از این پوسترها برگذار شده.

در سال 2007 یکی از کارهای اوبا عنوان "قایق سفید" با قیمتی معادل 11.3 میلیون در مرکز مزایده کارهای هنری ستبی بفروش رفت که رکوردی برای قیمت کارهایش محسوب می شود.

در سال 2008 تیت گالری(Tate Gallery) لندن مجموعه دو دهه از نقاشیهایش را  از زمان تحصیلش در چلسی (1989) تا جدیدترین کارهایش  که در گالریش در ترینیداد کار کرده بود را به نمایش گذاشت  .این کارها در 8 سالن به نمایش گذاشته شده بود که نشان دهنده سیر تکامل هنری  و چالشهایش  برای یافتن شیوه نقاشی و تصویرسازی مختص به خود بودند.

 سالن شماره 1 مربوط به کارهایی بود که دیگ در زمان تحصیل در کالج چلسی انجام داده بود. مناظری که هر چند زیبایی آرام وسردتری را به ما القا می کنند  ولی دارای شخصیتی  بومی و روماتنیک  هستند.ما شاهد تلاشی آگاهانه وی برای یافتن شیوه ی جدید برای نقاشی هستیم.

دیگ می گوید :"هنگامی که از کانادا به لندن آمدم بدنبال موضوعی برای نقاشی بودم و شروع کردم به کشیدن نقاشیهایی با موضوعات ساده و صمیمی. " این نقاشیها هر چند بازتابهای ذهنی شکل گرفته ی وی در کانادا هستند ولی بازنمایی عینی طبیعت نیستند بلکه تجسم افسانه ای ذهنیات او می باشند.او می گوید . ...می خواستم نقاشیهایم مکانی تخیلی باشند..جایی خالی از سکنه..

در سالن 2 نقاشیهایی با موضوعات غیر معمول را می بینیم.تعدادی از آنها پیکره انسانی را نشان می دهند که ناشناس و تنهایند،موضوعی که بوفور در آثارش شاهد هستیم.در اینجا حتی  مناظر و خانه های خالی از سکنه وی بسیار روحبخشند و هرچند فضای کار بسیار غنی و پرداخته شده است ولی داستان آن برای ما پوشیده می ماند.در اثر زارع جوان-1991 "Young Bean Farmer"ماهیت مبهم کار بیننده را وا میدارد که خود داستان آن را بسراید.دراثر دیگرش"Jetty"بنظر می رسد  نمایش بصری و  ذهن گرایی با استفاده از واسطه ای  که همان ماده رنگی –رنگ روغن است در هم حل شده اند .

در سالن 3 سری کارهای مربوط به اپارتمانهای لوکوزبوزیه است که هرجند مجموعه ایست دارای موضوع یکسان ولی در فواصل زمانی -81991 کار شده است.این واحدهای مسکونی در سال 1991 بعنوان مکانی مناسب برای زیستن بنا شد ولی کم کم تا سال 1973 تبدیل به متروکه ی خالی از سکنه شد و مجددا احیا گردید. در 1990 دیگ با گروه معمارانی که در کار بازسازی این بنا همکاری می کردند بود و با استفاده از دوربین عکاسی نمای ساختمان را از لابلای تنه های درختان و زاویه های مختلف عکسبرداری کرد و در مجموعه ی آثارش می بینیم که چگونه پس زمینه و پیش زمینه کار در تقابل با هم  نوعی همزیستی را به نمایش می گذارند که ما گاهی شاهد رونمایی و گاهی شاهد استتار بنا در لابلای  شاخ وبرگهای درختان هستبم.

در سالن شماره4 نقاشیهای مناظر زمستانی،دریاچه های یخ زده واسکیبازهایی  را می بینیم که یادآور خاطراتش از کشور کانادا هستند وآنها را در استودیو خود در  لندن  کشیده .با نگاهی به نقاشیهای وی در این سالن در مییابیم که اودر  تک تک اجزا عکسهایی که در کارهایش اجرا می کند زندگی می کند وبه کارهایش کیفیت رویایی می دهد.دریکی از  اثار خود بنام(Pond life) او تنها بعد از سه ماه کار بر روی مناظر آن، انعکاس سه فیگور را به آن اضافه کرده و بدینسان تصویر از یک صحنه ی رئالیستی به چیزی سحر آمیزتر تبدیل شده است.

در نقاشی دیگری  که ازیک  عکس روی روزنامه  الهام گرفته است (عکسی از یک پیست اسکی در ژاپن) و کاریست دو تخته ای  ،از شیوه ی نوشتاری  لوح های ژاپنی بهره جسته است .استفاده زیاد مناظر برفی و استفاده از پالت رنگی  بسیار دلنواز در آثارش در این دوران تماشاچیان هنردوست  لندنی را کمی در بهت فرو برد هرچند  دراین دوران ما شاهد آثار بسیار غنی  او هستیم اثر "  Blotter " او که در سال 1993 جایزه ی"John Moors Exhibition"  را از ان خود کرد و قدرت جسورانه او را در نقاشی نشان می دهد.   

در سالن 5 در این مجموعه  شیوه های کار او برا ی تکمیل تابلوی نقاشی نشان داده شده.هر چند ظاهرا کارهای او غریزی بنظر می آیند ولی تکرار نقوش و موتیفها حکایت از این دارد که او از ذهنیاتش برای تکراربهره  جسته است  .کارهای بزرگ دیگ در این مجموعه نتیجه ی مطالعات و تجاربی است که بصورت کارهای کوچکتر برروی بوم و یا کاغذ اجرا کرده وارائه  این ابعاد کوچکتر تاثیر غافلگیر کننده ی    استفاده از ابزار و تکنیکهای مختلف برای خلق اثر جدید را  بهتر می نمایاند. کار بروی کاغذ همچنین این آزادی عمل را به نقاش می دهد که کارش را نیمه تمام بگذارد و حس کنجکاوی بیشتری را برانگیزاند .او معمولا از وسایل زیاد با ترکیبات مختلف در کارهایش استفاده می کند  که می توان به آبرنگ جوهر،شکر،ذغال،رنگ روغن ،پاستل، مدادرنگی و اکریلیک اشاره کرد.او گاهی کارهایش را وارونه میکند تا به روابط جدیدتری دست یابد و به کارش ارزش انتزاعی بخشد.

کارهای سالن 6-م مربوط به نقاشیهایش در دهه ی 99-1990 است ودوران مهمی ازفعالیتهای هنری وی  را شامل می شود.او در این دوران برگشتی دارد  به تمهایی مانند پیکره و کشتی که در کارهای قبلییش نمونه ای از آن راکه تاثیر گرفته از فیلم ترسناک (Friday the 13)  بودمی بینیم وهمچنین کاربر روی   موضوعات منظره.

او در این کارها سعی دارد به بررسی معانی ساختاری نقاشی بپردازد چیزهایی که ساختارهای نقاشی در تابلورا به هم پیوند می دهد و با هم بودن  اجزا آن را حفظ می کند.در اینجا نوارهای محکم افقی کمپوزیسیونهای قوی را میسازد و از سطوح نقاشی بصور مختلف حمایت می کند.او در این کارها بجای استفاده از رنگهای سنگین ،از رنگمایه های روانتر و سبکتر استفاده می کندواستفاده از رنگهای مجلل وکاربرد رنگ در سطوح وسیع  در این تابلو ها آوای احساسی کار را رساتر و مرتفعتر می کند.

در سالن شماره 7 که نقاشیهای جدیدتر وی را که از سال 2002 در گالرییش در ترینیداد کار کرده بود در بر می گیرد، همان موضوعات منظره و فیگور است با ترکیب بندیهای عجیبتر، با ایده های تصادفی  بر گرفته از وقایع معمولی ثبت شده ی در عکسهایش که در شیوه ی بکارگیری تکنیک کارها نوعی استفاده فی البداهه از وسایل و رنگها دیده می شود.

و در سالن 8 تاثیر مناظر جزیره ی ترینیداد بخوبی در آثارش مشهود است هرچند مانند همیشه موضوعاتش ترکیبی از منابع بصری مختلف هستند.تجسس او برای ارائه  حالتهای روانی  مختلف در کارهایش همچنان ادامه دارد.در اینجا او با استفاده از عکسبرداری با تلسکوپ  و قایقرانی در عرض ساحل ناهموار شرقی جزیره به دنیای جدیدی از فرمها برای ایجاد کمپوزیسیون دست می یابد.

در این نقاشیها تم اصلی از دور دیده می شود، فرود آمده در ساحل دریا ویا جایی در آنطرف رودخانه.دید هنرمند و ذهنیاتش متوجه خلق فرمهای عجیب است که کیفیت انتزاعی و بدوی دارد و اثرات لکه ای رنگ کارهایش را مانند تصاویرپارچه ای نازک می گرداند.

گالری هنرهای مدرن برلین( (CFA_BERLINنیز  در سال 2009 با نمایش کارهای دو دهه از فعالیتهای هنرییش نمایشگاه انفرادی  از کارهایش ترتیب داد که در این نمایشگاه ی پوسترهایی  که برای فیلم های کلوبش   تهیه دیده بود نیز بنمایش گذاشته شد .

از جدیدترین نمایشگاههای وی می توان به نمایشگاه او در گالریهای میشل ورنر"Gallery " Michael Werner و   " Gavin Browns EnterPrise" که در نیویورک و تقریبا همزمان با هم در سال 2009 برگذار شد اشاره کرد  .در این نمایشگاه  کارهای مختلفی  از او بنمایش گذاشنه شده بود که شامل کارهای بسیار قوی  او بود. یکی از رویایی ترین کارهایش The house Of flowers"  "است  که در آن پیکره ی نورانیی از  جریان بادی که شکوفه های-حبابهای  گیلاس را پخش می کند مادیت می یابد و از میان نیمتنه ی مکدر و نئونی رنگ شده اش بوسیله ی رنگهای نورانی هدایت می شویم بسوی سطوح صورتی و زرد .این پیکره در تابلو چنان موجودیتی دارد که گویا ذهنیتی را از خود منعکس می کند. در ضمن""The house of flowers عنوان داستانیست که ترومن(1924-1984 Capote Truman)رمان نویس آمریکایی آترا در سال  1951 برای اجرای تاتر   تعدیل ودر سالن تاتر "بردوی" نیورکسیتی اجرا کرد .

اثر دیگر او بنام(Ping Pong player) است که کمپوزیسیون بسیار جالبی دارد. در اینجا مردی حضور دارد که مشغول بازی  پینگ پونگ است  ،همبازی او در تصویر دیده نمی شود و تنها توپی سفید که بسوی او رها شده گویای  حضور حریفش در سمت دیگربازیست .نقطه ی دید در تابلو  نا مشخص است احتمالا جایی بالاتر از میز  پینگ پونگ ولی سطح میز پینگ پونگ بر ما پوشیده است و نوار سفیدرنگی که آنرا از زمینه ی مشبک پشت  جدا می کند عمق میز را القا میکند و در ضمن نقظه ی کلیدییست برای برقراری همبستگی و تعادل رنگی در کل تابلو ،سطح مشبک بصورت عجیبی فضای بازیکن را از جنگل پشتی جدا می کند و ذهنیت ما را بسمت صحنه   بازی رهنمایی میکند.  نقطه ی اتکا پاهای بازیکن ،پایه های میزوسطح مشبک بواسطه ی چمنهای سبز روییده شده در پایین در ابهام است.

دبگ در اینجا با ادراکات بصری وعمقی  ما به گونه ای بازی می کند،ما اینجا نیز دچار ابهام و حل مسئله هستیم شاید مانند وضعییت بازیکنی که در پس زدن توپ حریف دچار آشفتگی گشته است.

تابلویMusic of the future"" که با رنگ روغن روی پارچه ی کتانی کار شده است مانند قطعه ی موسیقی دل انگیزی  تصویر زندگی در  یک شب رویایی ترینیداد است،با رنگهای آبکی سبز و فیروزه ای  و رقیق شده فیگورهای نشسته یا بر خاسته  بر ساحل وبناهای ساحلی و دریاچه که در آنها به کاوش فضا های ذهنی و فیزیکی می پردازد  و نشان دهنده تلاش مستمر  دیگ  در  بررسی امکانات نقاشی برای تجلی عمق و معنی است.

پیتر دیگ هم اکنون در ترینیداد با خانواده اش زندگی میکند و مشغول فعالیتهای هنری است.

http://en.wikipedia.org/wiki/Peter_Doig

 http://www.michaelwerner.com/artist_6_pastExhibit_34_highlights_455.htm

http://www.tate.org.uk/britain/exhibitions/peterdoig

http://www.artcyclopedia.com/artists/doig_peter.html

http://www.michaelwerner.com/news_72.htm

نویسنده: شاکه ساروخانیان