خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه فرهنگ و هنر

وی یکی از دلایل بی توجهی به تصویرگری را نگاه اشتباه مدیران فرهنگی به این مقوله دانست و افزود:هنوز مکان ثابتی وجود ندارد که اعضای انجمن در آن مستقر شوند چه رسد به این که موزه ای به آثار تصویرگری از نگارگری و نقاشی قهوه خانه گرفته تا تصویرگری معاصر اختصاص یابد؛ چراکه نگاه مدیران ما،نگاه کوتاه مدت است آنها به دنبال کارهای زودبازده و پرسروصدا هستند.
 
مدیر عامل انجمن تصویرگران،نقاشی قهوه خانه و نگارگری را هم درشمار تصویرسازی به حساب آورد و افزود: این دو هنر برپایه روایت استواند و هرچه بر متن تکیه کند،گونه ای تصویرسازی است. در کل می توان گفت:تصویرسازی،هنر ساختن تصویراست و تصویر آن چیزی است که در دنیای واقعی و به شکل عینی وجود ندارد و از این جهت متفاوت با عکس است.
 
او در پاسخ به این که چگونه است که در کشور ما تصویرگری را ویژه کتاب های کودک می دانند بیان کرد: چون تصویرگری با این مفهوم وارد کشور ما شده است.اوایل دهه 40،کانون پرورش فکری کودک و نوجوان و یا ناشرانی چون فرانکلین،کتاب هایی را ترجمه و منتشر کردند؛کتاب هایی که ویژه کودکان بود و این گونه بود که تصویرسازی با کتاب های کودک،معنی پیدا کرد.اگرچه در روزنامه ها و نشریات هم از تصویر استفاده می شد اما نام کاریکاتور یا طرح بران نهاده بودند و نه تصویر.
 
هاشمی شهرکی در پاسخ به این که سیاست تا چه اندازه بر جریانات فرهنگی تاثیر می گذارد گفت:فعلا که همه چیز،تحت تاثیر سیاست است.در صورتی که هر حرکت فرهنگی،هرقدر کوچک بر نسل های بعدی تاثیر می گذارد.وجود یک موزه موجب می شود تا مکانی برای نمایش آثار و نگهداری انها وجود داشته باشد و تصویر و گرافیک بهتر یعنی نشر بهتر و حرکت فرهنگی روبه جلوتر..

این خبر در تصویرگری | مریم توحدی