تصویرمردی
با مو و ریش بلند، دستاری سبز بر سر و چشمانی شهلا و بادامی/ تصویر دستی
نمادین و بلا تکلیف در میان کادر با رنگ زمینه ای نه چندان دلخواه و نوشته
هایی که سر سوزنی ذوق در آن نمی یابی/ تصویر چند شمع که تاکید زیادی روی
اشکشان شده است/ اسلیمی هایی که با چند گل مصنوعی ترکیب شده اند/ زمینه
هایی تیره و تار و لکه های رنگ بی معنا و فونت هایی بی ربط و نازیبا...همه
این ها و خیلی های دیگر حافظه ی اخیر ماست درباره گرافیک مذهبی. اگر
مناسبتی سوگوارانه باشد که نه تنها ذره ای اندوه ایجاد نمی کند که سراسر
اندوه است و اگر عید و جشنی هم باشد که شادی نمی آفریند....
ادامه در گرته...
پرونده ی پیش رو گریزیست به " مذهب در گرافیک " و به چالش کشیدن زوایای آن