عکس: تهمینه منزوی، لی اوت: فرهاد فزونی



 جلالی، گنج پیدای جامعه عكاسی ایران

اكبر عالمی كه اجرای این مراسم را بر عهده داشت ابتدا از سوی شاگردان و دانشجویان جلالی درگذشت وی را به همگان تسلیت گفت و افزود: در لحظه تولد هر موجود زنده به ویژه انسان كه در مركز توجه ماست، مرگ با او پیوند خورده است.
عالمی، جلالی را گنج پیدای عكاسی ایران نامید وگفت: او 49 سال به صورت تخصصی با ثبت نور لحظات زندگی و بودن را در قاب تصویر به ما درس داد و امروز به سفری دور رفت كه هیچ بازگشتی ندارد.
عالمی گفت: گنج پیدای عكاسی ایران ناپیدا نخواهد شد، او عكاس تیزبین روزهای آتش وجنگ است و كتاب‌ آن روزها با عنوان خرمشهر و آبادان را نیز منتشر كرده است.
وی افزود: جلالی 25 سال سابقه تدریس عكاسی در دانشگاه‌های كشور دارد و عكاسان خلاقی را به سرزمین ایران تقدیم كرده است كه امروز این شاگردان خود استادانی برای تربیت شاگردان شده‌اند. او فرهنگ و هنر این سرزمین را عاشقانه دوست داشت.

جلالی در 8 شاخه عكاسی تخصص داشت

عالمی با اشاره به تخصص‌های جلالی در شاخه‌های مختلف عكاسی گفت: محمود مروتی 15 سال پیش در پایان‌نامه دوره كارشناسی ارشد خود در پژوهشی اثبات كرد كه هنر نوین عكاسی 114 شاخه دارد كه بهمن جلالی بنا به شهادت همه كارشناسان در 8 شاخه آن صاحب تخصص است.
عالمی درباره ویژگی‌های شخصیتی جلالی هم گفت: جلالی همان گونه كه می‌خواست زندگی می‌كرد، با كسی تعارف شرقی نداشت و مداهنه و تملق در شخصیت او دیده نشد. او مردی استوار، دوست‌داشتنی و صریح‌ السخن بود كه كارهای بسیاری در زمینه عكاسی انجام داد.
عالمی از جلالی به عنوان عكاس مستقل سال‌های قبل از انقلاب و دوران دفاع مقدس یاد كرد و گفت: او عكاس مؤلفی بود كه كسی چون كاترین داوید در كتابی كه از آثار جلالی در بارسلون به چاپ رسید مقدمه‌ای نوشت و آثار او را حاوی نگاه نقادانه و فلسفی به زندگی ارزیابی كرده است.
وی افزود: او در آثارش از قواعد كلیشه‌شده فاصله دارد و نامش در 500 نمایشگاه عكاسی كه در اروپا و ایران برگزار شد، در كنار آثارش می‌ماند.
عالمی همچنین گفت:‌ قرار بود سال آینده بنیاد فرهنگی «نیدرزاكس» آلمان جایزه «اكسپكتروم» را به وی اهدا كند.

جلالی نخستین عضو افتخاری انجمن عكاسان ایران شد

در ادامه این مراسم اسماعیل عباسی به نمایندگی از انجمن تازه‌ تأسیس عكاسان ایران بیانیه‌ای را در تجلیل از بهمن جلالی خواند.
در بخشی از این بیانیه آمده بود: جامعه عكاسی ایران معلم مهربانی را از دست داد. برگ‌های تاریخ معاصر با چشمان پویای این تصویرگر بزرگ برای آیندگان جاودانه شد و آموزه‌های او سرمشقی شد برای جامعه عكاسی ایران. جلالی همچون پژوهشگر تاریخ به پیرامون خود نگاه می‌كرد و عكای را در عرصه ارتباطات سرآمد می‌دانست.
در ادامه این بیانیه، اسماعیل عباسی ، بهمن جلالی را به عنوان نخستین عضو افتخاری این انجمن اعلام كرد.

جلالی در زندگی و كار جوهر بخشندگی داشت

مهدی فیروزان یار سال‌های دیرین بهمن جلالی سخنران بعدی این مراسم بود كه 22 سال با او همكاری كرده بود.
فیروزان با اشاره به زندگی پربار بهمن جلالی گفت: هر وجودی به میزانی كه جوهره وجودی متعددی داشته باشد، می‌تواند توسعه یابد. درجمع ما كه از شاگردان رشته‌های مختلف عكاسی تشكیل شده است، آدم‌های ممتازی هستند كه در وجودشان یك مفهوم و جوهره وجودی دارند و دلیل ماندگاری آدم‌های ماندگار به دلیل همین مفهوم است. مفهوم وجودی جلالی هم جوهر بخشندگی او بود. او در حوزه عكاسی و زندگی‌ بخشنده بود و چیزی مانعی برای این اعطاهایش نبود.

در همه حوزه‌های عكاسی ردپای جلالی دیده می‌شود

فیروزان به فعالیت‌های جلالی در زمان انقلاب و دوران دفاع مقدس اشاره كرد و گفت: او بارها در دوران انقلاب عكاسی كرد و در زمان جنگ نیز بارها راهی میدان جنگ شد و عكاسی كرد. در زمینه مستند اجتماعی هم او یكی از پیشكسوتانی بود كه بی محابا در همه میادین حضور داشت و در سراسر ایران هیچ مكانی با موضوع عكاسی تأسیس نشد كه رد پایی از او نباشد. موزه عكاسی، مجلات، مراكز عكاسی و همه همه رد پایی از این عكاس را دارند.
وی از كتاب «ایران» بهمن جلالی به عنوان مهمترین كتاب او یاد كرد وگفت: كارنامه جلالی پر از اعتبار است و كتاب «ایران» او شاید به عنوان كتاب او حاصل ده سال كار است و همواره همه مجلات عكاسی از آثار او بهره‌مند می‌شدند.
آرش حنایی از جمله شاگردان بهمن جلالی كه خود از استادان جامعه عكاسی محسوب می‌شود به نمایندگی از شاگردان و دانشجویان جلالی سخن گفت.
حنایی، جلالی را استاد بزرگ عكاسی ایران خواند كه زندگی را دوست داشت و قادر به احیای این ادراك در دیگران بود.
وی افزود: جلالی در تغییر دیدگاه‌هایش بسیار منعطف بود و روش تدریس او متأثر از این دیدگاه بود. تجربیاتش را در كلاس مطرح می‌كرد، منتقد سرسخت و معلمی اهل مباحثه بود.
حنایی به علاقه جلالی به تدریس برای علاقه‌مندان شهرستانی اشاره كرد و گفت: در كنار نمایشگاه‌های متعددی كه در شهرستان‌ها برگزار می‌كرد، معتقد بود كه عكاسان برجسته‌ای از نقاط مختلف كشور وارد عرصه عكاسی كشور خواهند شد. او معتقد به عكاسان دوره ندیده و آموزش ندیده بود و اعتقاد داشت كه عكاسی در انحصار هیچ كسی نیست و هر كسی می‌تواند آزادانه عكاسی كند.
حنایی گفت: شور و اشتیاق او برای عكاسی در دوران انقلاب،‌به نبوغ او در عكاسی از دوران جنگ و دفاع مقدس انجامید و آثار تركیبی او یادآور این مفهوم است كه هیچ عكسی بدون زمان و مكان در قاب خود نمی‌گنجد.