این هنرمند عكاس در پی درگذشت بهمن جلالی، با بیان این‌كه‌ بخش قابل توجهی از عكاسان ایران، از شاگردان او بوده‌اند،گفت: جلالی پدر دانشجویان عكاس ایران بود. ممكن است ظاهرا فرزندی نداشت؛ اما طبیعتا دانشجویانش فرزندانش بودند.

صمدیان در ادامه تأكید كرد: بهمن جلالی یكی از ستون‌های عكاسی بوده و هست. درست است كه جسم او از میان ما رفته است؛ اما امیدوارم دانشجویانش كه ستون‌های كوچك عكاسی هستند، بتوانند جای ستون اصلی را پُر كنند.

این هنرمند عكاس معتقد است: شاید تنها عنوان «معلم بزرگ عكاسی» برای جلالی كافی نباشد؛ چرا كه به‌قول مهران مهاجر، او «دِل عكاسی ما» بود و یا به اعتقاد دكتر خوشنویس، بهمن جلالی «گنج پیدای عكاسی ایران» بود.

او ادامه داد: بهمن جلالی به خاطر كارهایش و نوع حضورش در عرصه‌ی عكاسی ایران فراموش نمی‌شود.

سیف‌الله صمدیان در بخش پایانی این گفت‌وگو، از فعالیت‌های تأثیرگذار بهمن جلالی در عرصه‌ی عكاسی یاد كرد و افزود: او در تأسیس موزه‌ی عكاسخانه‌ی شهر، تهیه‌ی كتاب عكس ایران و اولین كتاب عكس بعد از انقلاب با عنوان «روزهای خون، روزهای آتش» زحمات زیادی كشید.

صمدیان تأكید كرد: بهمن جلالی حضور بسیار قابل احترام و سالمی داشت كه به این سادگی‌ها به‌دست نمی‌آید. او سعی نمی‌كرد در جامعه‌ی عكاسی صرفا خوب جلوه كند؛ بلكه سلامت چیزی ذاتی و نهادینه‌شده در وجودش بود.